همه چیز سمی نیست

همه چیز سمی نیست

 

محمد سرابی

 

بهترین راه انتقال سرب به درون بدن همین کاری ‌است که ما انجام می‌دهیم. ترکیبات سرب را به بنزین اضافه می‌کنیم تا بهتر بسوزد و با آتش‌گرفتن نامنظم کار موتور را دچار اختلال نکند اما سرب بعد از اینکه به حرکت خودرو‌ها کمک کرد با دود بیرون میاید و با هوایی که نفس می‌کشیم مخلوط می‌شود. موقعی که غبار سرب وارد ریه و بعد از آن خون می‌شود اختلال در کار بدن را انجام می‌دهد. اگر مقداری سربی که جذب بده شده‌ است کم باشد اتفاقی نمی‌افتد ولی با نفس کشیدن در هوایی که پر از دود سرب باشد بیمار‌ها شروع می‌شوند اما سرب که سم نیست پس چطور بدن را مسموم می‌کند؟

نمی‌شود دقیقا گفت که چه‌ عادت‌هایی زیان‌بار هستند زیرا گروه بزرگی از مردم با آن‌ها زندگی می‌کنند و سبک‌های زندگی آنقدر متنوع و گسترده‌ شده‌اند که هرکس برای خودش روشی دارد و آن را درست می‌داند. کم تحرکی بیماری‌زا است اما در شهر‌های بزرگ استفاده دائم از خودرو برای هر مسافت کوتاه و لم دادن روی مبل برای ساعت‌های طولانی عادی است. دیر خوابیدن و دیر بیدار شدن ساعت کاری بدن را به هم می‌زند اما افراد زیادی تا نیمه شب بیدار هستند و اگر روز تعطیلی پیدا کنند خواب شب را با بالاآمدن آفتاب هم ادامه می‌دهند. اضافه وزن اندام‌های مختلف بدن را ضعیف می‌‌کند و به قلب و استخوان‌ها فشار میاورد اما تعداد کسانی که با گذر کردن از سن جوانی به ذخیره چربی می‌پردازند، افزایش پیدا کرده است. گوش دادن به موسیقی با صدای بلند یا در معرض هر نوع سر و صدای بیش از اندازه قرار گرفتن بر تمرکز ذهن تاثیر می‌گذارد. تماشای بیش از حد تلویزیون در دراز مدت بر اعصاب و پس از آن بر کیفیت روانی زندگی تاثیر می‌گذارد. وقت گذرانی در شبکه‌های اجتماعی ارتباطات انسانی را دگرگون می‌کند. اما این‌ها همه بخش جدا نشدنی از زندگی روزمره ما هستند. چند وعده غذای چرب برای شام یا تماشای پشت سرهم قسمت‌های بی‌انتهای یک سریال که ضرری ندارد. اگر قرار بود با این عادت‌ها کسی بیمار شود که تا حالا تلفات زیادی درست شده بود.

فرهنگی که روابط انسانی خود را بر اساس آن تنظیم می‌کنیم به دلیلی تغییراتی که هرسال شتاب بیشتری می‌گیرد نیاز به بازبینی دائمی دارد تا جدید تر و کار‌آمدتر شود. محصولاتی که برای تغذیه ذهنی و روحی مصرف می‌کنیم و سرگرمی‌هایی که به ما معرفی می‌شود یا خودمان به دنبالش هستیم هم بخشی از زندگی هستند. اما ظرفیت ما برای مصرف کردن هر کالای مادی و معنوی محدود است و هر وقت که به سراغ یکی برویم یکی دیگر را از دست خواهیم داد.

سرب سمی نیست و یکی از فلزات عادی محسوب می‌شود که از معدن استخراج شده و به کارخانه‌های صنعتی می‌رود اما خاصیتی دارد که می‌تواند بیماری‌های زیادی ایجاد کند. بدن ما به عناصری مانند آهن، کلسیم، روی و مواد دیگر احتیاج دارد. سرب در طول سال‌های طولانی به تدریج جای این مواد را می‌گیرد و نمی‌گذارد کار اصلی خودشان را انجام بدهند. کمبود آهن خون را و کمبود کلسیم استخوان را ضعیف می‌کند و بعد از مدتی بیماری‌ها شروع می‌شوند. در گذشته به همین دلیل نمی‌فهمیدند که سرب چرا سم نیست اما مسموم می‌کند. سرب جایگزین موادی می‌شود که برای حفظ سلامتی به آن‌ها نیاز داریم. شیوه زندگی جدید ما غلط نیست اما ممکن است جایگزین روش سالم زیستن شود.

روزنامه همشهری 16 اردیبهشت 94

/ 0 نظر / 21 بازدید