نشانه‌های زمین - بهار

نشانه‌های زمین

طبیعت مهربان است و صبر زیادی دارد. وقتی تنش زخمی می‌شود با گذر فصل‌ها آن را درمان می‌کند. رودی کم آب و بیشه‌‌ای خشک می‌شود اما باز هم در فصل بهار زندگی به جریان می‌افتد و همه چیز را تازه می‌کند. فصل‌هایی که پشت سر هم میایند همه چیز را باز‌یابی می‌کنند. همیشه چنین بوده است که برف زمستانی کوه‌ها را می‌پوشاند و تا تابستان اندک اندک آب می‌شود و به دشت تشنه می‌رسد. هرجایی که گرفتار خشکی و زوال شده باشد در یک سال یا چند سال باز هم مرمت می‌شود و به شکل قبلی خود برمی‌گردد. انسان‌هایی که قرن‌ها وابسته به آب و هوا زندگی کرده بودند هم بخشی از این چرخه بزرگ به حساب میامدند و آنچه که می‌خواستند را از محصول گردش ایام بر می‌داشتند. انسان‌های امروز که در شهر‌های دور از طبیعت زندگی می‌کنند و با گلدان‌های پشت پنجره و سفر‌های کوتاه بیرون از شهر راضی هستند، بیشتر از آنچه که در توان ترمیم پذیر فصل‌ها است، می‌خواهند. جاده‌ را از میان جنگل می‌گذرانند، کوه را تا نزدیک قله خانه سازی می‌کنند و مسیر رودخانه‌ها را جابه‌جا می‌کنند تا میوه‌هایی که دوست دارند را پرورش دهند.

امسال طبیعت نشانه‌هایی را در مقابل ما گذاشت. گرد و غباری که شهرها را پرکرد، سد‌هایی که از آب خالی شده بودند و زمستان کم برفی که گرمتر از قبل بود. زمانی می‌رسد که تالاب‌ها دیگر آب ندارند و درخت‌های جنگل‌ها از نزدیک ریشه قطع شده‌اند. وقتی که برای رودخانه‌ای بزرگ نفسی برای رد شدن از زیر طاق‌های پل‌های آجری نمانده و دریاچه پرنده‌های صورتی‌ بالایه ضخیم نمک پوشانده شده است. نشانه‌هایی که از زخم‌های سطحی بیشتر هستند و خبر از بیماری و رنجی بزرگ می‌دهند که در لایه‌های آب و خاک انباشته شده است.

طبیعت هنوز هم ما را دوست دارد و لبخندش را در برگ تازه جوانه‌ها و سرشاخه‌ها نشان می‌دهد. هرسال وقتی که بهار می‌رسد به یاد زمینی می‌افتیم که از آن استفاده و روی آن زندگی می‌کنیم. زمینی که میزبان ما و نسل‌های پیش از ما بود با وجود زخم‌هایش زنده است. حتی اگر به خاطر خودمان با آن مهربان باشیم نسل‌های پس از ما هم زندگیشان را روی آن بنا خواهند کرد و هرسال بهار به یاد بخشندگی و طراوت و زیبایی جهان زندگی خواهند افتاد.

روزنامه همشهری 27 اسفند 93

/ 0 نظر / 47 بازدید