هیچ کس همراه نیست

 هیچ کس همراه نیست

 

محمد سرابی

 

هیچ کس تنها نیست حتی اگر بخواهد تنها باشد هر کسی یک دوست کوچک دارد که آن را با خودش همه جا ببرد. نمی شود از این دوست جدا شد. صبح‌ها وقتی می‌خواهیم از خانه بیرون برویم او را می‌بریم و یک لحظه از خود جدا نمی‌کنیم. همیشه نزدیک ما است. توی کیف، توی جیب، روی قاب چرمی کمربند و روی میز می‌‌نشیند و گاهی هم به برق وصل می‌شود تا انرژی کافی برای روشن و خاموش شدن و حرف زدن داشته باشد.

کسی نمی‌داند وقتی سارقان می‌خواهند از کسی زور گیری کنند آدم‌ها برای دادن کیف پولشان بیشتر مقاومت می‌کنند یا گوشی همراه و بعدا کدامیک را زودتر پیگیری می‌کنند. اما می‌دانیم که بدون همراه احساس می‌کنیم نوعی نقص عضو پیدا کرده‌ایم. وابستگی به اشیا پدیده جدیدی نیست. مردانی که به موتورسیکلت و خودرو علاقه دیوانه وار داشتند سعی می‌کردند تمام روزشان را به شکلی کنار آن باشند و به هر بهانه‌های سویچ را بچرخانند و دستی به فرمان بزنند. اگر این وسایل بیش از اندازه بزرگ نبودند آن‌ها را درون خانه هم می‌آوردند تا تمام شبانه روز را در کنار هم باشند.

تلفن همراه با همان توانایی اول خود یعنی برقراری تماس صوتی توانست تاثیر زیادی در ارتباط بین مردم داشته باشد اما الان که نوبت به نسل‌های 3 و 4 اینترنت و تبلیغات هر روز آن‌ها رسیده است همراه ما توانایی‌های خودش را چند برابر کرده است. انبوه برنامه‌هایی که روی گوشی‌های لمسی کار گذاشته می‌شوند می‌توانند تمام وقت یک نفر را پر کنند و دائم برای او سرگرمی بسازند. می‌شود موسیقی گوش کرد،  بازی کرد، با دوستان کنفرانس چند جانبه گذاشت و از آخرین عکس‌ها و فیلم‌هایی که شهرت پیدا کرده اند با خبر شد. گوش تلفن همراه سبک زندگی ما را عوض کرده است و همین هم باعث نگرانی عده‌ای شده است که نکند ارتباط‌های مستقیم زندگی گذشته را به خاطر خیره شدن به صفحه آن از دست بدهیم.

اگر یک روز صبح آن را در خانه جا بگذاریم برای برداشتنش بر می‌گردیم و اگر زیادی دور شده باشیم دائم نگران این هستیم که بدون ما تنها مانده است. اگر نشانی انرژی‌اش کم بشود دور تا دور خودمان را نگاه می‌کنیم تا منبع تغذیه‌ای پیدا کنیم.

ما از دوستانمان دلخور می‌شویم و با آن‌ها قهر می‌کنیم اما با همراهمان هیچ وقت قهر نمی‌کنیم. ممکن است یک روز کند باشد و درست کار نکند و کارمان را به موقع راه نیندازد اما باز هم این ما هستیم که منت کشی می‌کنیم و اگر مریض شود می‌خواهیم مریضی‌اش را درمان کنیم. گم کردن همراه اضطراب زیادی درست می‌کند زیرا غیر از اینکه به کار و زندگی هر روزمان کمک می‌کند راز‌هایی دارد و چیز‌هایی می‌داند که نباید دیگران از آن باخبر شوند. اگر همراه دزدیده شود و به دست نا اهل بیفتد که دیگر کار از کار گذشته است.

گوشی همراه باریک و سبک و خوش دست ساخته می‌شود و هر روز امتیازات جدیدی برای آن پیدا می‌شود. البته این رابطه میان انسان و همراه بی وفایی هم دارد وگرنه به همان گوشی‌های قدیمی با کلید‌های بزرگ و صفحه‌های یک رنگ سبز وفادار مانده بودیم و دل به گوشی‌های براق و صاف امروز نمی‌سپردیم. بدون همراه چیزی کم داریم و برای تماس با بقیه‌ آدم‌ها به او نیاز داریم که واسطه میان ما باشد. همراه همیشه همراه ما و همیشه مراقب ما است.

روزنامه همشهری 5 اردیبهشت 94

/ 0 نظر / 25 بازدید