آدامس‌های شبانه - سریال

آدامس ذهنی

 

 محمد سرابی

 

قبل از اینکه آدامس جویدن در ایران رایج شود هم کسانی بودند که فک و دندان خود را به جویدن صمغ گیاهان مشغول می‌کردند. سقز، کندر و مصطکی یا ترکیبی از همه این‌ها می‌توانست تقریبا همان خدمتی را ارائه که آدامس در زمان ما انجام می‌دهد. جویدن آدامس می‌تواند به آرام شدن اعصاب کمک کند اما فایده خاصی ندارد.

برنامه‌های صوتی و تصویری بخشی از زندگی روزمره شهرنشینان است. در میان تمام برنامه‌هایی که از شبکه‌های 24 ساعته تلویزیون پخش می‌شود همه چیز را می‌شود پیدا کرد. گزارش‌های ورزشی، اخبار، کارتون‌های کودکان، موسیقی، اخبار و فیلم‌های سینمایی. بخش مهمی از بهترین ساعات پخش در اختیار داستان‌های سرگرم کننده است. در بین‌ آن‌ها سریال‌ها بیشتر از همه‌ می‌توانند بینندگان را به خود وابسته کنند. هر سریال برای مصرف کننده‌ای ساخته می‌شود و سوژه‌های آن‌ها از معماهای خشن ماورایی تا خانوادگی‌های آرام متغییر است. با رونق دنیای دیجیتال فیلمسازهایی که تمام تمرکز خود را بر پرده‌های سینما‌ها گذاشته بودند هم به دنبال ساخت داستان‌های دنباله‌داری رفتند که بر روی لوح‌های فشرده توزیع می‌شد و امروز دنیای عصرگاهی خانه‌ها با سریال پر می‌شود.

دنبال کردن یک ماجرای طولانی و درگیر شدن با آن برای ذهن ما آرامش بخش است زیرا هرقدر بیشتر با آن همزیستی داشته باشیم بیشتر به شخصیت‌ها وابسته می‌شویم و آن‌ها را مانند انسان‌های واقعی می‌پذیریم. زمانی که یک سریال پس از گذشتن فصل‌های متمادی بالاخره تمام می‌شود احساس می‌کنیم دوستانمان را از دست داده‌ایم و وقتی سریال تازه‌ای شروع می‌شود دوستان جدید پیدا می‌کنیم. داستان‌ها تکرار می‌شوند. دشمنی و دوستی، قهر و آشتی‌، شرارت و معصومیت و همه چیز‌هایی که دوست داریم در این سریال‌ها جمع شده است. هرکسی می‌تواند سبک‌های مختلف را جستجو کند و درست مانند انواع مختلف غذا انواع سریال را هم پیدا کند. بعضی‌ از داستان‌ها بسیار پیچیده هستند و تحلیل و تفسیر داده‌های آن بخش مهمی از مغز را اشغال می‌کنند برای همین ذهن باید دائم هوشیار و محاسبه‌گر باقی بماند. این سریال ابزار خوبی برای استراحت کردن نیست چون انرژی مضاعفی برای نگهداری و به روزرسانی اطلاعات از تماشاگر طلب می‌کند اما مخاطبان خاص خودش را دارد. سریال هم هستند که می‌شود به راحتی از دیدن چند قسمت آن صرفنظر کرد زیرا هر داده‌ای را بارها تکرار می‌کنند و در آن آدم‌ها به زبان خودشان رو به دوربین می‌گویند که می‌خواهند چکار کنند. این محصولات مناسب ذهن خسته شهری هستند و به آن آرامش می‌بخشند. تماشای این سریال‌ها ساده‌تر است و در هر فرهنگی از آسیا تا آمریکا نمونه‌های محلی به تناسب فرهنگ بومی و سطح انتظار مردم آن‌ تولید شده‌است. تماشای آن‌ها مثل جویدن یک آدامس گاهی تنها سرگرمی ممکن و در دسترس است.

روزنامه همشهری 22 دی 1393

/ 0 نظر / 18 بازدید