محمد سرابی

www.msarabi.com

 
جنگ در کوهستان - یمن
نویسنده : محمد سرابی - ساعت ٢:٠٦ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ٢۸ آبان ۱۳۸۸
 

جنگ در کوهستان

جهان > خلیج‌فارس- محمد سرابی:
جنگ در کوهستان‌های مرزی یمن و عربستان شدیدتر شده است.

حدود سه هفته است که در این منطقه جنگ ادامه دارد و شدت آن مدام بیشتر می‌شود. گروه «الحوثی» که شیعیان فرقه زیدیه شمال یمن هستند، از سال‌ها قبل به مخالفت با دولت مرکزی این کشور پرداخته‌اند و ارتش یمن هم در جنگ‌های کوتاه و پراکنده آنها را سرکوب می‌کرد؛ ولی از چند ماه قبل درگیری میان این گروه و دولت شدت گرفت.

ارتش یمن وارد منطقه کوهستانی «صعده» شد که گروه الحوثی در آن مستقر هستند ولی نتوانست بر آن تسلط پیدا کند. در پشت این کوه‌ها و بعد از خط مرزی، کشور عربستان قرار دارد. گروه الحوثی عربستان را متهم می‌کرد که به ارتش یمن کمک می‌کند. بعد از این‌که یک مرزبان عربستانی کشته شد این کشور به صورت رسمی درگیر جنگ شد و با هواپیما و بالگرد به منطقه صعده حمله کرد. نیروهای زمینی آن هم از مرز گذشتند و وارد خاک یمن شدند. دولت یمن تأیید کرده است که هماهنگی‌هایی را با عربستان برای سرکوب شورشیان انجام داده است و به زودی آنها را مهار می‌کند ولی چیزی که دراین هفته‌ها باعث تعجب شده مقاومت گروه الحوثی است.

معمولاً گروه‌های سازمان نیافته قادر به مقاومت طولانی درمقابل ارتش‌های مجهز نیستند ولی گروه الحوثی با شلیک موشک و درگیری با ارتش‌های دو کشور توانسته است با حمله آنها مقابله کند. وضعیت کوهستانی و راه‌های سخت این منطقه هم باعث برتری آنها شده است. تعدادی از نظامیان یمن و عربستان در این جنگ‌ها کشته یا اسیر شده‌اند اما باز هم تلفات اهالی منطقه و غیر نظامیان زیادتر است.

سربازان عربستان در مرز یمن

گروه الحوثی مدارکی را منتشر کرده است که نشان می‌دهد عربستان بمب‌های فسفری به مناطق مسکونی پرتاب می‌کند. این بمب‌ها آتش‌زا هستند و به صورت خوشه‌ای عمل می‌کنند و برای غیر نظامیان بسیار خطرناک‌اند. این گروه نامه‌ای به دبیر کل اتحادیه عرب نوشته و در آن از دخالت عربستان در این جنگ شکایت کرده است.

با ادامه مقاومت الحوثی، «ابوبکر القربی»، وزیر خارجه یمن بعضی از کشورها و گروه‌های خاورمیانه را متهم به حمایت از آنها کرده است ولی «عبدالمالک بدرالدین الحوثی»، فرمانده این گروه می‌گوید که از هیچ کشوری کمک نگرفته و سلاح های گروه را فقط از غنایم به دست آمده و سلاح‌های مردم محلی تأمین می‌کند.

ارتش عربستان محدوده دریایی اطراف یمن را محاصره کرده است تا از رسیدن سلاح و کمک‌های دیگر به الحوثی جلوگیری کند ولی جنگ هنوز ادامه دارد.

http://hamshahrionline.ir/details/97344

26 آذر 1388

روزنامه همشهری  ضمیمه نوجوانان دوچرخه


 
 
مجازات اعدام
نویسنده : محمد سرابی - ساعت ۱۱:٢٢ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ٢٧ آبان ۱۳۸۸
 

بدترین مجازات ممکن

محمد سرابی

جان آلن اعدام شد.او و همدست زیر 18 سالش9 نفر را با تیراندازی تصادفی در آمریکا به قتل رسانده بودند.«جان آلن ویلیامز»47 ساله،سربازجنگ خلیج فارس که بعد از گرویدن به گروه لوییس فراخان نام خود را به جان آلن محمد تغییر داده بود در پاییز سال 2002 یک تفنگ دوربین دارخرید و گشت و گذار در ایالتهای مختلف آمریکا را آغازکرد.«لی بوید» جوان به او کمک می کرد.آنها صندوق عقب خودرو بزرگشان را سوراخ کرده بودند تا ازهمین حفره کوچک قربانی را انتخاب وشلیک کنند.بعداز تیراندازی به 12 نفر و زمانی که 10 میلیون دلار جایزه برای شناسایی آنها تعیین شده بود پلیس ویرجینیا قاتلان را دستگیر کرد.بدشانسی انها این بود که در ویرجیانا مجازات اعدام وجود دارد.وکیل آلن مثل تمام موارد مشابه ادعا کردکه موکلش به بیماری روانی مبتلا است ولی نتوانست آن را ثابت کند.بوید که درتمام این قتلها شریک بود به دلیل سن زیر 18 سال و ظاهر معصومانه اعدام نشد.از ابتدای سال میلادی 40محکوم در آمریکا اعدام شده اند. بنا به نظر سنجی موسسه گالوپ 65% مردم امریکا موافق مجازات اعدام هستند و در 35 ایالت از 50 ایالت این کشور اعدام قانونی است که در 12 ایالت هر ساله این حکم صادر می شود.6 سال قبل زمانی که آلن در زندان بود «جیمز براون»  پس از 27 سال حبس ودوبار محاکمه به جرم قتل اعدام شد.«ندال مالک حسن» افسر فلسطینی الاصلی که به تازگی در یک اردوگاه ارتش 13 نظامی را با تیراندازی کشته و 43 نفر دیگر را زخمی کرده است باید در انتظارهمین مجازات باشد. «خالد شیخ محمد» و افرادش که در  ماجرای 11 سپتامبر دست داشتند هم همینطور.دادگاه آنها به زودی شروع می شود.

امریکا یکی از کشورهایی است که مجازات اعدام در آن اجرا می گردد و پاسخ آن در مقابل اروپا که مجازات اعدام را حذف کرده است بسیار ساده است.آرنولد شوارتزینگر فرماندار کالیفرنیا یک بار به خبرنگاری که از اواین سوال را پرسیده بود گفت«مردم  اینجا عقیده دارند کسی که بدترین جرم را انجام داده است باید به بدترین مجازات برسد»روسیه که در 1996 متعهد شده بود پروتکل 6کنوانسیون حقوق بشر اروپا در باره حذف اعدام را امضا کند این کار را انجام نداده ورییس مجلس دومای این کشور می گوید که هنوز برای امضا زود است.نظر سنجی هایی از ژاپن نشان می دهد که اکثریت مردم این کشور موافق اعدام هستند.در خاور میانه هم مخالفتهایی به مجازات اعدام صورت گرفته است مثلا ایاد السامرایی رییس مجس عراق خواستار تعلیق اعدام شده است.البته به این دلیل که تا چند ماه دیگر اتنخابات برگزار می شود و گروههای درگیر می توانند از اعدام اعضای خو د استفاده تبلیغاتی کنند.

در ایران پس از اعدام یک نوجوان متهم به قتل که در رسانه هایی مانند تلویزیون هم انعکاس پیدا کرد موضوع مجازات اعدام بیشتر مطرح شده است ولی این سخنان و تلاشها همیشه قانون گذاران ،دولتها و دستگاه قضایی را هدف گرفته است در حالی که عامل اصلی در میان مردم است.اگر اکثریت مردم یک جامعه موافق مجازات اعدام باشند هیچ جریان روشنفکری با حقوق بشری قادر به حذف آن نخواهد بود.در بعضی از استانهای ایران وحتی در حاشیه پایتخت اگر مرد خانواده به رفت و آمد یکی از زنان با غریبه ها شک کند بلافاصله شخصا حکم رااجرا می کند و بقیه اعضای خانواده باشادی و افتخار از این کار او استقبال می کنند.در جامعه ای که قتلهای ناموسی هنوز رواج دارد چگونه می توان ازحذف قانون مجازات اعدام سخن گفت.


 
 
طراح پرنده‌های مرگ - خالد شیخ محمد
نویسنده : محمد سرابی - ساعت ٢:۱٠ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ٢٦ آبان ۱۳۸۸
 

طراح پرنده‌های مرگ

محمد سرابی:
دادگاه متهمان 11 سپتامبر به زودی در نزدیکی محل این حادثه برپا می‌شود.

عملیات 11 سپتامبر، مشهورترین واقعه ابتدای قرن بیست و یکم است. هشت سال پیش، چهار هواپیمای مسافربری امریکایی ربوده شدند. دو هواپیما به برج‌های دوقلوی ساختمان تجارت جهانی در نیویورک برخورد کردند، یکی به ساختمان وزارت دفاع کوبیده شد و دیگری در فضای باز سقوط کرد.

 چند ساعت بعد برج‌های تجارت جهانی پس از آتش‌سوزی فرو ریختند و نزدیک به 3000 غیر نظامی کشته شدند. دولت جرج بوش به دنبال این حادثه به افغانستان و بعد از آن به عراق حمله کرد و بسیاری از مسائل سیاسی جهان به صورت مستقیم یا غیر مستقیم تحت تأثیر این اتفاق قرار گرفت.

برخورد هواپیما با برج های دوقلو

تمام مهاجمانی که سوار هواپیماها بودند کشته شدند ولی ارتش امریکا در سال 2003 از دستگیری برنامه‌ریز اصلی این عملیات به نام «خالد شیخ محمد» که اهل پاکستان بود، خبر داد. در نوار صوتی دادگاه نظامی، خالد شیخ محمد اعتراف می‌کند که مسئول عملیات 11 سپتامبر است و تمام عملیات‌های نظامی القاعده را زیرنظر اسامه بن لادن و ایمن الظواهری اجرا می‌کرده است. از سال 2001 تا به حال افراد زیادی به جرم دست داشتن در حادثه 11 سپتامبر یا همکاری با القاعده توسط ارتش امریکا بازداشت شده‌اند که بیشتر آنها در زندان گوانتانامو به سر می‌برند و گزارش‌هایی درباره شکنجه آنها منتشر شده است. این زندان متعلق به ارتش امریکا و در خاک کشور کوباست.

اوباما در رقابت‌های انتخاباتی وعده داده بود که گوانتانامو را تعطیل می‌کند. محاکمه زندانیان آن در محدوده قضایی دادگاه‌های فدرال امریکا مقدمه‌ای برای این کار است. بعضی از سیاستمداران امریکایی مخالف برگزاری این محاکمه در نیویورک هستند و می‌گویند که با این کار تبلیغات زیادی در مورد متهمان انجام می‌شود یا این‌که در جریان انتقال پرونده‌ها از دادگاه نظامی به دادگاه فدرال‌ تغییرهایی در مدارک به وجود می آید.

تا به حال درباره 11 سپتامبر فرضیه‌های زیادی مطرح شده است. بعضی افراد در داخل و خارج امریکا عقیده دارند که این ماجرا توطئه دولت امریکا بود ولی هنوز این فرضیه به اثبات نرسیده است و بیشتر مردم و دولت‌های جهان 11 سپتامبر را حمله‌ای از طرف یک گروه تروریستی می‌دانند.

http://hamshahrionline.ir/details/97346

23 آذر 1388

روزنامه همشهری  ضمیمه نوجوانان دوچرخه


 
 
کودک - سرباز --طالبان
نویسنده : محمد سرابی - ساعت ٢:٠۸ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ٢٦ آبان ۱۳۸۸
 

کودک - سرباز

کودک و نوجوان > جهان- محمد سرابی:
نوجوان 13 ساله‌ای که می‌خواست یک بمب را در جاده زهری در شمال شهر قندهار کار بگذارد، به علت انفجار آن کشته شد.

نوجوان 13ساله‌ای که می‌خواست یک بمب را در جاده زهری در شمال شهر قندهار کار بگذارد، به علت انفجار آن کشته شد. به گفته وزیر کشور افغانستان او از طرف طالبان برای این کار فرستاده شده بود. حدود یک ماه قبل نوجوان دیگری که او هم 13 ساله بود در منطقه سوات پاکستان که تحت نفوذ طالبان است عملیات انتحاری انجام داد و با انفجار بمب همراه خود نزدیک به 40 نفر را کشت.

بنا به قوانین بین‌المللی نباید کسانی که کمتر از 18 سال دارند در ارتش یا جنگ مسلحانه وارد شوند، ولی در بعضی از کشورها این کار به صورت غیر رسمی انجام می شود. گروه‌های شبه نظامی بیشتر از دیگر طرف‌های درگیر جنگ از کودکان و نوجوانان سرباز استفاده می‌کنند، زیرا این نوجوانان اغلب چیز زیادی درباره هدف جنگ نمی‌دانند و کاملاً از فرماندهان خود اطاعت می‌کنند. آنها به نگهبانی، حمل و نصب مواد منفجره و مهمات، جاسوسی، تهیه آذوقه و بردگی جنسی وادار می شوند و در معرض خطر کشته شدن هستند.

کودک- سربازها در جریان درگیری باید از اسلحه‌های سبک استفاده کنند زیرا قادر به شلیک با سلاح‌های سنگین نیستند ولی عملیات انتحاری با استفاده از بمب نیاز به توانایی خاصی ندارد و به همین دلیل احتمال استفاده از نوجوانان در این نوع عملیات بیشتر است.

http://hamshahrionline.ir/details/97347

26 آذر 1388

روزنامه همشهری  ضمیمه نوجوانان دوچرخه


 
 
کلاه آبی‌ها - جنگ داخلی سودان
نویسنده : محمد سرابی - ساعت ٢:٠۱ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ٢٦ آبان ۱۳۸۸
 

کلاه آبی‌ها

جهان > آفریقا- محمد سرابی:
دوصلح‌بان هنگام توزیع آب در مقابل اردوگاه آوارگان دارفور کشته شدند. دولت سودان اعلام کرده است مشخص نیست چه کسانی به آنها تیراندازی کرده‌اند.

از زمانی که جنگ داخلی سودان در منطقه دارفور شروع شده است تا حالا 22 صلح‌بان سازمان ملل و اتحادیه افریقا جانشان را از دست داده‌اند. چند هفته قبل هم افراد مسلح  به پایگاه صلح‌بانان حمله کردند و سه نفر را کشتند. این حوادث نشان می‌دهد که صلح به راحتی در منطقه دارفور ادامه پیدا نمی‌کند.

«صلح‌بان» (peacekeeper) نیروی مسلحی است که بعد از توقف جنگ در یک منطقه مستقر می‌شود تا مراقب ادامه پیداکردن شرایط صلح یا آتش‌بس باشد. معروف‌ترین صلح‌بان‌ها نیروهای سازمان ملل هستند که کلاه‌های آبی و خودروهای سفیدرنگ دارند. اگر کشور جنگ‌زده یا طرف‌های درگیر موافق اعزام کلاه‌آبی‌ها باشند، شورای امنیت این نیروها را به مناطق جنگی می‌فرستد تا از درگیری دوباره جلوگیری کنند. آنها از مراکز اصلی شهری، اردوگاه‌های آوارگان و منابع غذایی و تجهیزات پزشکی و داروها محافظت می‌کنند و در جاده‌ها گشت می‌زنند. صلح‌بان‌ها ظاهراً شبیه بقیه نیروهای نظامی هستند و سلاح‌هایی مثل نفربر و تیربار دارند؛ ولی ارتش واقعی  محسوب نمی‌شوند. هر واحد از کلاه‌آبی‌های سازمان ملل از نیروهای نظامی یک کشور تشکیل شده است که زیر نظر فرماندهی مرکزی کار می‌کنند. صلح‌بان‌ها نیروی حفاظتی هستند و از درگیر شدن یا حمله کردن پرهیز می‌کنند. به ندرت پیش می‌آید که صلح‌بان‌ها به عملیات جنگی بپردازند یا مثلاً به تعقیب یک گروه مسلح بروند. همین مسئله باعث شده است تعدادی از گروه‌های شبه‌نظامی یا ارتشی‌ها از آنها هراسی نداشته باشند؛ مثلاً در جنگ بالکان در سال 1995، 400 سرباز هلندی کلاه‌آبی در نزدیکی شهر «سربرنیتسا» مستقر بودند ولی وقتی صرب‌ها به شهر حمله کردند، صلح‌بان‌ها هیچ مقاومتی نکردند؛ در نتیجه بعد از یک هفته جنگ هشت هزار بوسنیایی کشته شده بودند.

اتحادیه افریقا یکی دیگر از سازمان‌هایی است که نیروی صلح‌بان افریقایی تشکیل داده است، ولی به دلیل آشفتگی سیاسی و درگیری‌های شدید این نیروها نتوانسته‌اند کمک مؤثری به پایان جنگ‌ها بکنند و در مناطق مختلف بعد از صلحی کوتاه، جنگ دوباره شروع می‌شود.

 

http://hamshahrionline.ir/details/97305

روزنامه همشهری  ضمیمه نوجوانان دوچرخه

بیست و ششم آذر 1388


 
 
شیطان پرستی
نویسنده : محمد سرابی - ساعت ٧:٢٠ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ٢٠ آبان ۱۳۸۸
 

 

شیطانک ها

 محمد سرابی

 شیطان شاخ و ریش و سم دارد. یعنی اگر نیمه شب کسی را دیدید که با این نشانه ها در حال قدم زدن بود و احیاناً دم بلندی هم داشت و بوی بدی از او به مشام می رسید می توانید به همه بگویید شیطان را ملاقات کرده اید ولی شیطان پرستان را چگونه می توان شناخت؟ آنها که شاخ و سم ندارند. مدتی است که استفاده از عبارت شیطان پرستی در میان مردم و مسوولان رایج شده است. مهمانی هایی توسط پلیس کشف می شود که به گروه های شیطان پرست منتسب است. پلیس بروشور هایی را منتشر می کند تا والدین دلسوز را نسبت به خطر شیطان پرستی آگاه کند. در این بروشور ها اطلاعات زیادی دیده نمی شود و بیشتر تصاویر آنها عکس های گروه های موسیقی متال و نقش ستاره پنج پر در کنار تار عنکبوت و شعله آتش است. تلویزیون هم چند برنامه در این باره پخش کرده است که بیشتر از بحث های اجتماعی شامل صحنه هایی مبهم و توصیه هایی شبیه نصیحت های مشاوران مدارس بود. از همه مهم تر مسوولان و محققان فرهنگی هستند که در سخنرانی های خود ضمن ذکر مشکلات جوانان چند بار نام شیطان پرستی را می آورند تا نشان دهند که از وقایع پنهانی روز و معضلات نسل جوان خبر دارند و در ضمن آن شیطان پرستی را به تباهی تمدن غرب و توطئه های آنها ارتباط می دهند ولی در سخنرانی ها هیچ کس از این مسوولان نمی پرسد شیطان پرستان مورد نظر چه شکلی هستند؟ این بار مصاحبه کوتاه رئیس پلیس امنیت اخلاقی ناجا با خبرگزاری ایسنا دیدگاهی واقع بینانه و دور از هیاهو را نشان می دهد. روزبهانی گفته است «هیچ باند سازمان یافته شیطان پرستی در کشور وجود ندارد و 90 درصد جوانانی که از علائم شیطان پرستی استفاده می کنند اطلاعی از مفهوم آن ندارند.» برخلاف تصور عمومی شیطان پرستی جدید نیست زیرا از دوران باستان تاکنون سابقه دارد، غربی نیست زیرا در شرق هم ریشه های آن دیده می شود.

 مهم تر از همه اینکه شیطان پرستی در ایران تنها تقلیدی از گروه های شیطان پرست خارجی است. درست مانند تقلیدی که در جنبه های هنری و اجتماعی دیده می شود و تنها آثاری سطحی از نمونه اصلی با خود دارد. موهای ژل زده، لاک ناخن سیاه، زینت آلات و گردن آویز های فلزی، خالکوبی و حتی حلقه هایی که از لب و بینی کسی آویخته شده است نشانه شیطان پرستی او نیست اگرچه برای این اتهام کافی است. شیطان پرستی واکنشی نسبت به مذهب مسلط است که در سنین جوانی به صورت مشغولیت به مد و موسیقی خاصی خود را نشان می دهد.

آنتوان لاوی  بنیان گزار کلیسای شیطان در سانفرانسیسکو

 گروه های شیطان پرست به گونه یی منزوی یا ضداجتماع هستند و هیچ وقت از حد مشخصی بزرگ تر نمی شوند. اغلب آنها بعد از گذشت چند سال اعضای خود را از دست می دهند مگر اینکه برخورد و تبلیغات نادرست موجب تقویت آنها شود. نوجوانی که از طرح یک گردنبند خوشش آمده و آن را به گردن می اندازد اگر چند بار شیطان پرست خطاب شود ممکن است موضوع را جدی بگیرد و کنجکاو شود تا درباره آن بیشتر بداند.

ضمیمه روزنامه اعتماد ٢٠ آبان ٨٨ صفحه ١۶


 
 
شاخ آشوب‌زده افریقا - سومالی
نویسنده : محمد سرابی - ساعت ۱٢:٥٩ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ۱٤ آبان ۱۳۸۸
 

شاخ آشوب‌زده افریقا

 محمد سرابی:
شبه نظامیان الشباب سومالی اعلام کردند به پایتخت‌های دو کشور افریقایی حمله خواهند کرد زیرا نظامیان این کشورها مواضع آنها را گلوله‌باران کرده‌اند.

 از دو سال قبل که درگیری‌های داخلی سومالی شدت پیدا کرده، تا به‌حال حدود20 هزار غیرنظامی کشته و یک میلیون و 500 هزار نفر نیز آواره شده‌اند که تعداد زیادی از آنها زنان و کودکان هستند. نزدیک به نیم میلیون نفر هم به کشورهای اطراف فرار کرده‌اند. مانند بسیاری از کشورهای افریقایی، گروه‌های مسلح این کشور از سربازان نوجوان برای عملیات نظامی استفاده و آنها را از سنین پایین وارد درگیری‌های مختلف می‌کنند.  البته شغل دیگری که در این کشور می‌تواند نوجوانان و جوانان را جذب کند دزدی دریایی است که از چند سال قبل در آب‌های ساحلی کشور سومالی رواج پیدا کرد.

18سال قبل دولت «محمد زیاد باره» بر اثر یک کودتا سرنگون شد. از همان سال آشوب‌های پشت سرهم، جنگ داخلی و فقر شدید باعث شده است که هیچ‌وقت یک دولت مرکزی قدرتمند در این کشور تشکیل نشود و هر قسمت از کشور در اختیار گروهی باشد. دخالت دیگر کشورهای افریقایی نیز به این بی‌ثباتی کمک می‌کند. سومالی و چند کشور همسایه آن، منطقه شاخ افریقا را تشکیل می‌دهند. در سال 2007 اتحادیه افریقا(UA) نیروهای حافظ صلح خود را به سومالی اعزام کرد. این نظامیان 2500 نفر و اهل دو کشور «بروندی» و «اوگاندا» بودندکه با سومالی مرز مشترک ندارند. آنها وظیفه حفاظت از مسئولان و نهادهای دولتی و همین‌طور مراقبت از فرودگاه‌ها و بنادر را برعهده دارند.

زمانی که «شریف احمد»، رئیس‌جمهور سومالی قصد داشت برای شرکت در نشست سران کشورهای افریقایی در باره پناهندگان به اوگاندا سفر کند گروه الشباب  به فرودگاه حمله کرد ولی به شریف احمد آسیبی نرسید. بعد از آن نیروهای حافظ صلح بازار محله «بکاره» را که در اختیار الشباب بود گلوله‌باران کردند که باعث کشته شدن چندین نفر شد. بلافاصله «شیخ علی محمدحسین» یکی از فرماندهان الشباب تهدید کرد که در مقابل این کار به پایتخت‌های بروندی و اوگاندا حمله خواهد کرد.

معمولاً شبه نظامیان قادر به انجام عملیات گسترده در خارج از مناطق تحت کنترل خود نیستند زیرا سلاح‌های لازم برای این کار را در اختیار ندارند ولی رئیس ستاد مشترک ارتش بروندی اعلام کرد که تهدید‌های الشباب را جدی می‌گیرد و رئیس جمهور اوگاندا نیز به شبه نظامیان هشدار داد که دست به کار غیرعاقلانه‌ای نزنند و گرنه پاسخ سنگینی دریافت خواهند کرد.

بی‌ثباتی سومالی برای تمام کشورهای افریقایی مشکلاتی را ایجاد کرده است و اتحادیه افریقا و کشورهایی مانند لیبی قصد دارند با میانجی‌گری و برگزاری کنفرانس صلح این کشور را به سوی ثبات و امنیت ببرند.

http://hamshahrionline.ir/details/94305

روزنامه همشهری – ضمیمه نوجوانان دوچرخه

پنجشنبه 14 آبان 1388


 
 
سنگ مفت زمین مفت
نویسنده : محمد سرابی - ساعت ۱٢:٠۸ ‎ق.ظ روز پنجشنبه ۱٤ آبان ۱۳۸۸
 

سنگ مفت زمین مفت

محمد سرابی

هوس تغییر پایتخت این بار بدون هیچ بهانه خاصی مطرح شد.قبلا اتفاقی می افتاد وشهر جنبه بی نظم وبی قواره اش را نشان می داد تا سیاستگذاران به فکر تغییر پایتخت بیفتند.سالهای خیلی دور تهران تکه کوچکی از ایران بود.پیرمردهاهنوز قصه های تکراری دورانی که زمینها را با پرتاب سنگ می خریدند تعریف می کنند.هیچ وقت هم معلوم نشده است این زمینهای مفت کجا بود وچه کسی با سنگ انداختن صاحبشان شد. پهلوی دوم بزرگتر بودن شهر و ساختن خانه های بلند و خیابان های شلوغ را نشانه پیشرفت مملکت می دانست و فکر می کرد با این کار ایران در ردیف کشور های متمدن قرار می گیرد.نتیجه آن هم توسعه مساحت تهران والبته حاشیه ها وحلبی آبادهایش شد و زمانی رسید که مردم همین حاشیه ها علیه او انقلاب کردند.

وقتی جنگ شروع شد سردار قادسیه وعده فتح تهران را داد اما پشت دروازه اولین مرکز استان زمین گیر شد و جز بمب و موشکهایش چیزی به تهران نرسید.آن وقت بود که گروهی به خیال اسباب کشی به بزرگترین شهر شرقی افتادند. به مشهد که در تیررس صدام نبود. ولی مدافعان جوان ما قویتر از تصور دیکتاتور بغدادی بودند و با جنگی طولانی مرزها را به جای خود برگرداندند.بعد از جنگ یک بار دیگر هم طرح تغییر پایتخت مطرح شد.در دوران سازندگی تهران بزرگ ومشکلات آن حل نشدنی می نمود.این بار مقصد اصفهان انتخاب شد ولی کار چنان پیش رفت که به جای رفت پایتخت به اصفهان شهردار اصفهان به پایتخت آمد و برای بیش از یک دهه شهردار ماند.کرباسچی بعداز شروع دولت اصلاحات مغضوب قرار گرفت و سر از زندان درآورد.مجازاتی که تامدتها بعد او را از عرصه مدیریت و سیاست دور کرد.در این دو ده با وقوع هر زلزله شدید مانند رودبار و بم دوباره موضوع تغییر پایتخت تازه می شود و تنها مرکز استانی که روی گسل ودر خطر زمین لرزه قرارندارد یعنی شهر اراک، هدف جابه جایی تعین می گردد.

جابه جا کردن پایتخت کار ساده و بدون خرجی نیست.موافقان آن را به تغییر پایتخت آلمان از بن به برلین مقایسه می کنند.البته برلین حدود پنجاه سال قبل از آن هم پایتخت بود و این حرکت نوعی بازگشت محسوب می شود.بازگشتی که با دردسر و مخارج فراوان همراه بود ولی دولت آلمان در این هزینه ها منافعی را می دید.اینجا می توان از مثال دیگری برای مقایسه کمک گرفت.نمایشگاه بین المللی کتاب آلمان برای مدتی به فرانکفورت منتقل شد و حالا دوباره به لایپزیک برمی گردد.برنامه ریزی واجرای این جابه جایی بدون نقص بود درست مانند فعالیت سالانه آن.اما در ایران که نه تنها جابه جایی، بلکه قادر به برگزاری نمایشگاه سالیانه کتاب نیستیم و تا سه روز مانده به افتتاحیه هیچ کس از سالنی که خواهد رفت و غرفه ای که خواهد داشت خبر ندارد چگونه می توان پایتخت را جابه جا کرد.نمایشگاه کتاب به دلیل ترافیک بزرگراه های اطراف (و نه برای ساختمانهای فرسوده و خطرناک) آواره شده است. شهر آفتاب در جنوب تهران آماده نیست در نتیجه شبستان مصلا که مخصوص نماز وعبادت ساخته شده است به نمایشگاه کتب و محل گشت وگذار تبدیل می گردد. برنامه ریزی برای مسائلی کوچکتر چون جابه جایی نمایشگاه تمرین خوبی برای تغییر پایتخت است.

این کار مانند برنامه ریزی های کلان اقتصادی نیست که با آزمون و خطا پیش برود و بعد از شکست خوردن هم بایگانی شود.نمی دانیم داستان های پرتاب سنگ واقعیت دارد یا نه ولی آن آدمهای زرنگی که زمینهای اطراف تهران را با پرتاب سنگ صاحب شدند مسلما سنگهای بزرگی را پرت نکردند.

  روزنامه اعتماد

چهارده آبان 1388


 
 
قطارهای سرگردان
نویسنده : محمد سرابی - ساعت ٥:٢٤ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ٧ آبان ۱۳۸۸
 

قطارهای سرگردان

 محمد سرابی

مترو از جنوب به شمال در حال حرکت است. از ایستگاه سعدی به بعد شایعه یی در میان مسافران می پیچد؛ «قطار در یکی از ایستگاه ها نمی ایستد». بلندگوی واگن چیزی نمی گوید. مسافران به یکدیگر توصیه می کنند چطور با پیاده شدن در ایستگاه های قبل و بعد خود را به مقصد برسانند. مطمئن نیستند خیابان های اطراف هنوز به شکل یکطرفه یا دوطرفه روزهای قبل باشد.جمعیت در هفت تیر پیاده می شوند. قطار مسیر خود را به سمت شمال ادامه می دهد و بین راه چند بار درون تونل ها متوقف می شود. انتهای خط ایستگاه قلهک است. همیشه قطارها یکی در میان تا قلهک می روند و بقیه، سه ایستگاه مانده به قلهک -حقانی- خط را عوض می کنند و برمی گردند. روش معمول این است که بلافاصله قبل از رسیدن به حقانی این تغییر خط اعلام می شود. ولی این بار چند ایستگاه جلوتر از حقانی بلندگو می گوید «مسافران محترم مقصد نهایی این قطار ایستگاه حقانی است». بعد به جای حقانی قطار در ایستگاه قبل از آن- همت- توقف می کند. گروهی از مسافران سردرگم همان جا پیاده می شوند. قطار حرکت می کند. در ایستگاه خلوت و نیمه متروک همت همه ایستاده اند و به تونل و ریل های خالی نگاه می کنند. بیشتر این جمعیت قصد داشتند به سمت ایستگاه قلهک بروند. انتظار طولانی می شود. قطاری به ایستگاه می آید. درها را باز می کند. کسی سوار نمی شود. هیچ کس نمی داند این قطار به کدام سمت خواهد رفت. چند دقیقه می گذرد. بلندگو می گوید «مسافران محترم مقصد نهایی این قطار ایستگاه...» با شنیدن کلمه قلهک همه به سوی آن هجوم می برند. درها به سرعت بسته می شود. یکی دو نفر بین درها گیر می کنند. قطار از ایستگاه حقانی می گذرد و یک ایستگاه بعد در میرداماد می ایستد. درها باز می شوند و همین طور می مانند. دو ایستگاه تا قلهک مانده است. نیم ساعت می گذرد. قطار اصلاً حرکت نمی کند. مسافران کم کم پیاده می شوند. بیرون ایستگاه مسافرکش های دربستی فریاد می زنند و خیابان میرداماد راهبندان شده است.

 مترو

چند روز بعد از اینکه مدیرعامل مترو خبر از توسعه خط چهار مترو و پیوند چهارگوشه شهر داد شهردار تهران اعلام کرد در گذشته هر سال پنج کیلومتر مترو ساخته می شد در حالی در سال قبل 15 کیلومتر مترو ساخته شده است و در صورت تامین بودجه می توان هر سال 30 کیلومتر به طول خطوط مترو اضافه کرد. دو روز بعد از سخنان شهردار اظهارات مدیر بهره برداری مترو همه این آرزوها را کنار زد. جعفر ربیعی در صحبت های خود از صفر شدن موجودی قطعات یدکی، کمبود واگن، عدم پرداخت یارانه، دریافت نکردن اعتبارات و بدهی به پیمانکاران مترو خبر داد. ربیعی در مورد مشکلات مترو گفته است از اول مهر مسافران 20 درصد بیشتر و تاخیر قطار ها یک و نیم برابر شده و به 50 درصد رسیده است. خبرهایی از مشکلات راهبران قطار و پرسنل مترو مانند دریافت نکردن حقوق یا بی نظمی در شیفت های کاری آنها هم شنیده می شود. هر روز حدود 1600 هزار نفر مسافر مترو هستند.

 

رقابت دیرین شهرداری و دولت بر سر اتوبوس های بی آرتی و منوریل، درگیری مسوولان مترو و مخالفان آنها، بحث پلیس راهنمایی و رانندگی و خودروسازان در مورد ایمنی خودروها، مشکل بنیادی بنزین ارزان و خیل عظیم مسافرکشانی که از راه آن نان می خورند، ماجرای جمع کردن مینی بوس ها و پخش کردن ون ها، تقابل خدمات الکترونیک و اینترنت کم سرعت... همگی گره های رفت و آمد در تهران را می سازند. می گویند در جوامع پیشرفته خطوط مترو رگ های حیاتی شهر هستند. با این وضعیت رگ های تهران احتمال سکته قلبی در این شهر را چقدر می بینید؟

ضمیمه روزنامه اعتماد ٧ آذر ٨٨ صفحه ١۶

 


 
 
آزار و اذیت - تجاوز
نویسنده : محمد سرابی - ساعت ۱:٢٢ ‎ب.ظ روز یکشنبه ۳ آبان ۱۳۸۸
 
 
 
آزار و اذیت
 


محمد سرابی

در روز روشن در حاشیه پایتخت چهار نفر زن جوانی را مورد اذیت قرار دادند، آن هم در کنار جاده و بدون ترس از دستگیر شدن. دو مامورنما به صحنه می رسند و به اذیت کنندگان ملحق می شوند تا وقتی که مامورهای واقعی برسند و همه را دستگیر کنند. بعد قاضی اول پرونده به دلیلی نامشخص و بدون توضیح اذیت کنندگان را به جای تحویل به بازداشتگاه آزاد می کند. این موضوع باعث شد رئیس قوه قضائیه، رئیس دادگستری و قضات دادگاه کیفری استان تهران قاضی متخلف را مورد مواخذه قرار دهند و اولین جلسه دادگاه متهمان تشکیل شود.

چند روز بعد سه مرد که با شخصی اختلاف کاری داشتند وارد خانه او می شوند و بعد از بستن دست و پای صاحبخانه در مقابل چشم فرزندانش همسرش را مورد آزار و اذیت قرار می دهند و می روند. واکنش رئیس پلیس در جلسه یی خبری پس از این حوادث به این شکل است«... در بخش عمده یی از پرونده ها، تجاوز به عنف را خود قربانی باعث شده است...» و تاکید بر اینکه آمار تجاوز به عنف امسال افزایش پیدا نکرده است و فقط بازتاب زیادی دارد وگرنه پلیس کارش را به خوبی انجام می دهد. (روزنامه همشهری28 آبان 88) به زبان دیگر زنی که کنار جاده یا در خانه اش مورد اذیت چند نفر ناآشنا قرار گرفته حتماً خودش هم مقصر بوده است. در مباحث اجتماعی وقوع آزار جنسی ناشی از جمع شدن دو عنصر است؛ خشونت و عوامل جنسی. که خوشبختانه در ایران هیچ کدام وجود ندارد یعنی نباید وجود داشته باشد زیرا مشکل خشونت یکی دو سال قبل با طرح امنیت اجتماعی حل شد. ماموران اراذل را کتک زدند و آفتابه بر گردن در خیابان ها چرخاندند تا از آن به بعد اوباش دیگر جرات تخلف نداشته باشند. عوامل جنسی هم دائماً زیر نظر هستند مثلاً تابستان امسال به فروشندگان لباس اخطار داده شده بود مانکن های پلاستیکی را از ویترین مغازه ها جمع آوری کنند یا سر و دست و اعضای بدن آنها را جدا کنند تا تحریک کننده نباشند. 

کانال های غیراخلاقی ماهواره با پارازیت، سایت های غیراخلاقی اینترنتی با فیلتر و رفت و آمد و سطح لباس های غیراخلاقی هم که با گشت و نگهبانی کنترل می شود. اینها یعنی مسوولان به خوبی وظایف خود را انجام می دهند. پس چرا چنین جرائم بزرگی در کشور رخ می دهد؟

نکند سرمایه گذاری ها و برنامه ریزی ها برای هدایت اخلاقی جامعه چندان هم به بار ننشسته است و در زیرنمای ظاهری جامعه یی که می بینیم یک بحران جنسی بزرگ در حال جولان باشد. نکند چیزهایی که ما به آن آزار و اذیت می گوییم مهم تر از یک جرم کوچک فردی باشند؛ بحرانی که مانند آتشفشانی خاموش گهگاه بزرگی و خطر خود را نشان می دهد.

http://www.etemaad.ir/Released/88-09-03/260.htm

روزنامه اعتماد

سوم آذر 1388