محمد سرابی

www.msarabi.com

 
 
نویسنده : محمد سرابی - ساعت ٧:٤٢ ‎ب.ظ روز یکشنبه ٢٧ امرداد ۱۳۸٧
 

کتاب نظریه های ارتباط جمعی تانکارد را می خواندم.کتاب تاکید زیادی داشت که گروهی از رسانه ها مثل تلویزیون اساسا وسیله ای برای گریز از مسائل روز مره  وتفریح هستند و باید از آنها به همان نسبت انتظار داشت.البته در همین کتاب به جنبه آموزشی تلویزیون هم پرداخته شده بود.بحث جالب بعدی کتاب ای بود که براساس نتیجه ازمایشها مخاطبان یک رسانه آن چیزی را که با باور هایشان همسان نباشد یاد نمی گیرند یا به سرعت فراموش می کنند.بعله همینطور است.

 

این کار مطبوعات هم دائما خطا دارد .عکسها خراب می شوند و قیافه ها از فرم در میاید.اسمها جا به جا میشود.وسط مطلب سوتی انتشار میابد.دو صفحه صحیح وسالم نیست.اگر هم باشد سانسور می شود ونصفش هم باقی نمیماند.مصاحبه شونده همیشه راضی نمی ماند.آیا تقصیر خودمان است که به اندازه کافی سختگیری نمی کنیم؟

 

یک عکس از خراب کردن دیوار برلین توی شهروند امروز چاپ کر ده بودند.انگار که خیلی تاریخی است.بابا من این قضیه را یادم است.من که انقدر قدیمی نشده ام. متوجه شدم یکی از همکارانمان متولد سال 66 است.بچه هایی که سال 70 به دنیا آمده اند دوسال دیگه دیپلم می گیرند وروانه دانشگاه میشوند.من همیشه عقیده دارم نسلها ی بعدی بهتر ازز نسلهای قبلی هستند

 

با یک دکتر روانپزشک قرار مصاحبه داشتم.دفعه قبل وسط مصاحبه پرسید از این کار خبرنگاری میتوانی مخارجت را تامین کنی؟ من هم جوابی را دادم که همیشه در مقابل این سوال میدهم.بله.این دفعه فهمیدم جناب دکتر که مالک یک ساختمان 10 واحدی در شمال شهر است و هر دقیقه ویزیتش 500 تومن قیمت دارد فقط به این شرط با مطبوعات مصاحبه می کند که مطمئن باشد تبلیغی برای خودش است.من هم مصاحبه را به هم زدم وبیرون آمدم.تا وقتی متخصصانی هستند که داوطلبانه وبدون منت با روزنامه ها مصاحبه میکنند من یکی ابزار تبلیغات این آدمها نمیشوم.

 

یک میز گرد با چهارتا از خوانندگان وخبرنگار های افتخاری دوچرخه برگزار کردیم درمورد خاورمیانه.اطلاعاتشان کم بود.خیلی هم تحت تاثیر تبلیغات روزمره بودند.سر بحث کردن هم مرتب از مسیر دور می شدند.ولی استعدادشان خوب بود.فکر می کردند وجواب می دادند.بعد هم گفتم موضوعات مورد نظرشان را بنویسند تا جلسات را ادامه بدهیم.

 

ماجرای رابطه ایران و آمریکا بحث روز شده است.البته بحث روز خارجی.ممکن است در همین سالها سطح روابط به سرعت بالا برود.تنیجه انتخابات ریاست جمهوری آمریکا هم تعیین کننده است. بحث روز داخلی تورم وانواع نقشه های بی نتیجه دولتی برای حل آنها است.گرانی بالا زده و دارد مردم راخفه میکند.تصمیم گرفته ام باهیچ کس در این مورد بحث نکنم.


 
 
رنگ سیاسی ورزش - المپیک چین
نویسنده : محمد سرابی - ساعت ٤:٥٠ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ۱٧ امرداد ۱۳۸٧
 

رنگ سیاسی ورزش

محمد سرابی:
مراسم افتتاحیه بازی‌های المپیک جایی است که سران کشورهای دنیا حضور دارند و برای همین بعضی‌ها می‌گویند افتتاحیه مراسم از اصل مسابقه‌ها مهم‌تر است

برگزار کردن یک مراسم افتتاحیه باشکوه، که در آن نمایندگان کشورهای دنیا در کنار همدیگر می‌ایستند، آرزوی هرکدام از میزبان‌های المپیک است.

کشور چین از تمام سران کشورهای جهان برای حضور در مراسم افتتاحیه دعوت کرده است، ولی تعدادی از سیاستمداران اعلام کرده‌اند که در این برنامه شرکت نمی‌کنند. دلیل بیشتر آنها ماجراهای تبت است.

تبت سرزمینی کوهستانی است که سال‌ها قبل با ورود ارتش چین به این منطقه ، بخشی از کشور چین شد. سال پیش گروهی از مردم تبت دست به اعتراض و شورش زدند و دولت چین هم با آنها مقابله کرد، ولی خبر درگیری‌های منطقه تبت در نقاط مختلف جهان پخش شد. زمانی که مشعل المپیک از شهرهای مختلف اروپا عبور می‌کرد، تبتی‌هایی که در اروپا زندگی می‌کنند و چینی‌هایی که به سیاست‌های دولت چین اعتراض داشتند، در مسیر حرکت مشعل جمع می‌شدند و  می‌خواستند آن را خاموش کنند.

از طرف دیگر، دولت چین، دالای لاما، رهبر مذهبی تبتی‌ها را به ایجاد آشوب متهم کرد و فیلم‌هایی را نشان داد که در آن اقلیت چینی ساکن تبت مورد حمله تبتی‌‌ها قرار گرفته‌اند. البته دالای‌لاما گفته است که از برگزاری المپیک در چین حمایت می‌کند و با این کشور دشمنی ندارد، ولی مردم تبت هم باید به خواسته‌های خود برسند.

یک موضوع دیگر که باعث اعتراض به چین شده، حمایت چین از دولت سودان در جنگ با شبه نظامی های دارفور است. به همین دلیل و همین‌طور مشکلاتی در داخل کشور چین، بعضی از سران کشورها اعلام کرده‌اند که در مراسم افتتاحیه شرکت نمی‌کنند، مانند مرکل، صدراعظم آلمان و براون، نخست‌وزیر انگلیس. سارکوزی رئیس جمهور فرانسه هم اعلام کرده بود که در مراسم شرکت نخواهد کرد ولی بعداً تغییر عقیده داد. پارلمان اروپا از 27 عضو این اتحادیه خواسته است که مسئله تحریم مراسم افتتاحیه را بررسی کنند. بان‌کی‌مون، دبیر کل سازمان ملل اعلام کرده است که ممکن است برنامه‌های کاری به او اجازه شرکت در مراسم را ندهد. برخلاف آنها تعدادی از سیاستمداران مانند رؤسای جمهور روسیه و آمریکا اعلام کرده‌اند که حتماً به این مراسم می‌روند.

بنابر اصول بازی‌های المپیک ، ظاهراً  سیاست نباید در ورزش دخالت کند، ولی تا به حال چندین بار مسائل سیاسی در مسابقه‌های المپیک مطرح شده است. در المپیک 1936 برلین، تمام برنامه‌ها نشانه‌هایی از سیاست‌های هیتلر بود. در المپیک 1972 مونیخ، با دخالت پلیس در درگیری مبارزان فلسطین و تعدادی از ورزشکاران رژیم اشغالگر قدس ، چندین نفر کشته شدند. در المپیک 1968 مکزیکوسیتی، ورزشکاران سیاه‌پوست به نشانه اعتراض به نژادپرستی مشت‌های خود را بالا بردند. المپیک 1980 مسکو در زمان رقابت آمریکا و اتحاد جماهیر شوروی سابق، که به دوران جنگ سرد معروف بود، توسط کشورهای غربی طرفدار آمریکا تحریم شد. کشورهای شرقی طرفدار شوروی هم المپیک 1984 لس‌آنجلس را تحریم کردند.

چینی‌ها برای خوب برگزار کردن بازی‌های المپیک تلاش زیادی کرده‌اند و می‌خواهند کشورشان را آرام، مرفه و زیبا نشان بدهند. باید ببینیم تیم‌های ورزشی، تماشاگران، خبرنگاران و دیگر افرادی که به چین می‌روند، آنجا را چه‌طور می‌بینند.

http://hamshahrionline.ir/details/59793

http://www.hamvatansalam.com/news110104.html

ضمیمه نوجوانان روزنامه همشهری 17 مرداد 1387