محمد سرابی

www.msarabi.com

 
ترس از مدرسه - برخورد طالبان با آموزش کودکان
نویسنده : محمد سرابی - ساعت ٢:۱۱ ‎ب.ظ روز دوشنبه ۱٤ بهمن ۱۳۸٧
 

روزنامه اعتماد 14 بهمن 87

 

محمد سرابی

 

دختران دانش آموز در افغانستان در هراس از مدرسه رفتن هستند. مدت زیادی از انفجار مدارس دخترانه به دست طالبان نمی گذرد و قربانیان اسیدپاشی درمان نشده اند. طالبان در زمان حکومت خود بر افغانستان مدارس دخترانه را تعطیل کردند و حالا برای جلوگیری از درس خواندن دختران، مدارس را منفجر می کنند، آتش می زنند و به صورت دختربچه ها اسید می پاشند...

 

در ماه های اخیر در استان قندهار 15 مورد اسیدپاشی به صورت دختران دانش آموز و معلمان آنها روی داده است. طالبان با بطری های اسید و سوار بر موتورسیکلت در اطراف مدارس کمین می کنند تا هر زنی که جرات مدرسه رفتن داشته باشد را مجازات کنند. در ایدئولوژی طالبان خروج زنان از خانه هم آسان نیست چه برسد که دختری بخواهد به مدرسه برود.

 

بنیادگرایان مذهبی اقدامات خودشان را بر اساس برداشت شان از اسلام توجیه می کنند در حالی که این تفکر برگرفته از فرهنگی قبیله یی و بر مبنای بردگی زنان است. در این اندیشه زن قسمتی از اموال مرد و در واقع برده اوست. برده نباید باسواد شود و نباید با کسی به جز صاحب خود صحبت کند زیرا ممکن است از دنیای دیگر باخبر شود. اگر آگاهی های زنان در قبیله یی بدوی افزایش یابد دیگر نمی پذیرند در مقابل پول فروخته شوند و با مردان پیر ازدواج کنند. اگر مردان هم بیش از حد باسواد شوند برای طالبان خطرناک است زیرا می فهمند که می توان به شیوه دیگری هم زندگی کرد پس اطاعت از رئیس قبیله را کنار می گذارند. مردم دیگر فکر نمی کنند به جز قبیله آنها همه در بدبختی و گمراهی به سر می برند. آن زمان است که قبیله و طایفه قدرت شان را از دست خواهد داد. در آذرماه سال قبل در منطقه ساجد کرم استان پکتیا طالبان، نوجوانی را که به همکلاسی هایش زبان انگلیسی آموزش می داد مقابل مدرسه اش به قتل رساندند. مدرسه، درس و دانش غربی چون از غرب آمده کفرآمیز محسوب می شود مگر اینکه در خدمت جنگیدن باشد. هر جای دیگری که طالبان یا اندیشه طالبانی حکومت کنند همین اقدامات جریان دارد. نمایندگان مجلس در مجمع ملی پاکستان اقدام شورشیان طالبان در تخریب مدارس دخترانه را به شدت محکوم کرده بودند. بنابراین شبه نظامیان طالبان پس از این محکومیت 10 مدرسه را تخریب کرد ند تا نمایندگان بدانند در این مناطق چه کسی حکومت می کند. با به آتش کشیدن آخرین مدرسه شمار مدارس تخریب شده توسط شورشیان طالبان در دره سوات و در شمال غرب پاکستان به 175 عدد رسید. طالبان منطقه سوات پاکستان ماه گذشته تهدید به کشتن تمامی دخترانی که پس از 15 ژانویه به مدرسه بروند، کرده بودند. به دلیل تهدید شبه نظامیان، مدرسه ها تعطیل شده اند، بیش از 80 هزار دختر به مدرسه نمی روند و هشت هزار معلم زن در خانه نشستند. نسلی از زنان در مناطق تحت نظر طالبان بی سواد باقی خواهند ماند. طالبانیسم اندیشه یی است که در بی سوادی و فقر رشد می کند.


 
 
27 کشور و یک پول - اتحادیه اروپا
نویسنده : محمد سرابی - ساعت ۱٢:۱٤ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ۱٠ بهمن ۱۳۸٧
 

27 کشور و یک پول

 محمد سرابی:
بعد از چند هفته مذاکره، اتحادیه اروپا و روسیه برای تعیین قیمت جدید گاز به توافق رسیدند.

تعدادی از کشورهای مرکز و غرب اروپا، به گاز روسیه نیازمندند که از طریق خط لوله، با گذشتن از خاک اوکراین به اروپا می‌رسد.

چند سال پیش هم این اتفاق تکرار شد. درست در فصل سرما با بی‌نتیجه ماندن مذاکرات تعیین قیمت، روسیه شیرهای گاز را بست. ولی این بار اتحادیه اروپا توانست روسیه را قانع کند که هم شیرهای گاز را نبندد و هم قیمت گاز را افزایش ندهد.

در فاصله بین پایان جنگ جهانی دوم (5491) و فروپاشی شوروی (2991) کشورهای اروپایی به دو منطقه تحت تسلط شوروی و زیر نفوذ آمریکا تقسیم شدند که اتحاد نظامی کشورهای شرق اروپا «پیمان ورشو» و اتحاد نظامی غربی‌ها «پیمان ناتو» نام داشت. دوران رقابت بین دو ابرقدرت به نام جنگ سرد معروف است. بعد از فروپاشی شوروی، مرزبندی بین شرق و غرب قاره اروپا از بین رفت و اروپایی‌ها برای این‌که به قدرت مستقلی تبدیل شوند، اتحادیه اروپا را بنیان‌گذاری کردند.

سال 3991 در شهر «ماستریخت» هلند، قرارداد ایجاد اتحادیه اروپا به تصویب نمایندگان کشورهای این قاره رسید. مهم‌ترین قسمت قرارداد، برنامه‌ریزی برای استفاده از یک واحد پولی مشترک و حذف گمرک و روادید در مرزهای داخلی بود. این در حالی بود که اقتصاد کشورها با هم تفاوت داشت. از سال 9991 پول واحد اروپایی با نام «یورو» در تعدادی از کشورها به جریان افتاد و دو سال بعد، بیشتر کشورها آن را قبول کردند. به تدریج روادید و گمرک هم از مرز میان کشورهای اروپایی برداشته شد.

برای اصلاح و یکپارچه کردن اقتصاد، کشورهای عضو به اتحادیه حق عضویت پرداخت می‌کنند و بودجه سالانه‌ای از آن می‌گیرند. این حق عضویت و بودجه طوری تنظیم شده است که به اقتصاد کشور‌های ضعیف کمک شود.

اتحادیه اروپا با 005 میلیون نفر جمعیت، یک‌سوم تولید ناخالص جهان را در اختیار دارد. این اتحادیه عضو سازمان تجارت جهانی است و به جز شش کشور، بقیه عضو قرارداد نظامی ناتو با حضور آمریکا هستند. مرکز اتحادیه الان شهر «بروکسل»  بلژیک است و هر شش ماه، ریاست دوره‌ای به یکی از کشورها منتقل می‌شود.

 حدود یک سال قبل، قانون اساسی جدید اتحادیه در شهر «لیسبون» پرتغال، تصویب شد.
[آشنایی با پیمان لیسبون] قانون اتحادیه اروپا بسیار انعطاف‌پذیر است و به کشورهای عضو این اختیار را می‌دهد که آنها را اجرا نکنند یا دیرتر به اجرا درآورند. مثلاً سوئیس عضو اتحادیه نیست، ولی معمولاً نماینده آن در نشست‌ها شرکت می‌کند، یا انگلیس عضو اتحادیه است، ولی از واحد پولی خود «پوند»، استفاده می‌کند و اروپایی ها باید برای رفتن به آنجا  ویزا بگیرند.

کشورهای اتریش، اسپانیا، استونی، اسلواکی، اسلوونی، ایتالیا، ایرلند، آلمان، انگلیس، بلژیک، بلغارستان، پرتغال، دانمارک، رومانی، چک، سوئد، فرانسه، فنلاند، قبرس، لتونی، لوکزامبورگ، لهستان، لیتوانی، مالت، مجارستان، هلند و یونان اعضای این اتحادیه هستند و سه کشور مقدونیه، کرواسی و ترکیه هم می‌خواهند عضو آن شوند. در ماجرای قرارداد روسیه و اوکراین، حضور اتحادیه و فشارهایش کار را به سرانجام رساند. لوله‌های گاز روسیه تا آلمان و ایتالیا پیش می‌رود و قسمت بزرگی از شرق و مرکز قاره اروپا از این گاز استفاده می‌کنند.

دهم بهمن 1387

http://hamshahrionline.ir/details/74345


 
 
مهمان‌های ناخوانده‌ با ادعای مالکیت - تشکیل اسراییل
نویسنده : محمد سرابی - ساعت ۱۱:٥٦ ‎ق.ظ روز سه‌شنبه ۱ بهمن ۱۳۸٧
 

مهمان‌های ناخوانده‌ با ادعای مالکیت

محمد سرابی:
«صهیون» نام کوهی در جنوب غربی شهر بیت‌المقدس است و صهیونیست‌ها، یهودیانی هستند که از یک قرن قبل، می‌خواستند کشور اسراییل را در سرزمین فلسطین ایجاد کنند.

برای همین به دولتی که فلسطین را اشغال کرده است، رژیم صهیونیستی می‌گویند.
بیش از سه هزار سال قبل، حضرت موسیع از قوم بزرگ بنی‌اسراییل به پیامبری رسید. بنی‌اسراییل از فرزندان یعقوب پیامبرع بودند و فرعون مصر آنها را به بردگی گرفته بود. حضرت موسیع از جانب خداوند فرمان داشت که این قوم را به خداپرستی هدایت کند و آنها را از بردگی فرعون نجات دهد، ولی بنی‌اسراییل بعد از خروج از مصر، نتوانستند برای مدتی طولانی در جایی ساکن شوند یا کشور قدرتمندی را بسازند. آنها مدتی در بین‌النهرین و مدتی در سواحل شرقی دریای مدیترانه زندگی کردند. بنی‌اسراییل 12 طایفه بودند و هر کدام برای خود رئیسی داشتند.

بزرگ‌ترین معبد آنها در دوران حکومت امپراتوری روم در سرزمین فلسطین ساخته شده بود، ولی در حدود یک قرن بعد از میلاد مسیح در جنگ با ارتش روم، معبد کاملاً ویران شد. از آن زمان یهودیان به نقاط مختلف خاورمیانه و اروپا مهاجرت کردند. جنگ با عرب‌ها و جنگ‌های صلیبی هم باعث پراکندگی بیشتر آنها شد. با گذشت زمان، طایفه‌ها و خانواده‌های یهودی در شهرهای مختلف ساکن شدند، ولی به خاطر مذهب و سنت‌هایشان، همیشه جدا از بقیه مردم زندگی می‌کردند. 

 در قرن 19 یک یهودی اتریشی به نام «تئودور هرتزل» کتابی به نام «دولت یهود» نوشت و در آن تأکید کرد که یهودی‌ها باید خودشان در فلسطین کشور یهودی‌ها را بسازند؛ این اندیشه صهیونیسم نام گرفته بود. البته در همان زمان هم اندیشه دیگری در میان یهودی‌ها وجود داشت که می‌گفت یهودی‌ها باید بین مردم اروپایی و درست مثل آنها زندگی کنند.

اولین کنگره صهیونیست‌ها، سال 7981 در شهر بال  سوئیس، برگزار شد. مرکز کنگره بعداً به آلمان و سپس به شهر لندن انتقال پیدا کرد. صهیونیست‌ها کم‌کم برای ساختن کشور اسراییل در فلسطین، برنامه‌ریزی می‌کردند. سال 4191 جنگ جهانی اول آغاز شد و در سال 1917 به پایان رسید. صهیونیست‌ها در همین مدت مهاجرت به فلسطین را آغاز کردند. در پایان جنگ، امپراتوری عثمانی که شامل کشورهای ترکیه، عراق، سوریه، اردن، لبنان و عربستان امروزی بود، تجزیه شد و فلسطین در اختیار انگلیس قرار گرفت. همان سال «لرد بالفور»، وزیر خارجه وقت انگلیس ، اعلامیه‌ای را صادر کرد که در آن، کشور انگلستان از تشکیل دولت یهودی در فلسطین حمایت می‌کرد. اعلامیه بالفور، سرآغاز تشکیل اسراییل محسوب می‌شود.

صهیونیست‌های ثروتمند اروپا، هزینه مهاجرت و سکونت یهودیان مهاجر را تأمین می‌کردند. آنها ابتدا تعدادی از مزارع فلسطین را از مالکان خریده و اردوگاه‌ها و شهرک‌های یهودی را در آنها بنا کردند. در جنگ جهانی دوم، حکومت نازی در آلمان با یهودیان دشمن بود و به همین دلیل مهاجرت آنها به فلسطین خیلی زیادتر شد. از اینجا بود که فلسطینی‌ها متوجه
هدف های شوم آنها شده و شروع به اعتراض کردند و درگیری‌های کوچک داخلی در فلسطین آغاز شد، ولی انگلستان از صهیونیست‌ها حمایت می‌کرد. سال 8491، ارتش انگلیس فلسطین را ترک کرد و بلافاصله صهیونیست‌ها تشکیل کشور اسراییل را در سرزمین فلسطین اعلام کردند. بعد از پایان جنگ جهانی و قدرت گرفتن آمریکا، صهیونیست‌ها در سیاست آن کشور هم نفوذ کردند تا از این راه هدف‌های خود را دنبال کنند.

همه یهودیان دنیا صهیونیست نیستند ، بعضی از آنها حتی مخالف تشکیل کشور اسراییل هستند. الان هم گروه یهودیان «نتوری کارتا» در آمریکا و پیشوای مذهبی آنها خاخام «دیوید وایس» بزرگ‌ترین مخالف صهیونیست‌ها محسوب می‌شود.

با وجود این‌که صهیونیست‌ها عرب‌های مسلمان را آواره کرده بودند، روابط رژیم پهلوی با دولت اسراییل خوب بود و برای توجیه آن گفته می‌شد که یهودیان تمام زمین‌های فلسطینی‌ها را با پرداخت پول خریده‌اند؛ در حالی که به جز چند مزرعه در شمال و شرق سرزمین‌های فعلی،‌ بقیه اراضی به زور اسلحه تصرف شده‌اند و حتی خود دولت صهیونیستی هم ادعای خریدن تمام کشور را نمی‌کند، اما  می‌کوشد تا هدف‌های پلید و طرح‌هایش را با کشتار بی‌رحمانه مردم به زور به ساکنان و صاحبان به حق فلسطین، بقبولاند.

دهم بهمن 1387

http://www.hamshahrionline.ir/details/74344